Aki's profile,,,No MoRe LovE,,, ,,,...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    June 24

    นาฬิกาทราย ver:not translated yet

     
    SUNADOKEI
     
     
     
    Kono mama nanimo kawarazu ni

    Toki ga sugireba ii ne

    Kizukitakunai
    Nanimo ka mo tamesareteru jiyuu mo

    Subete no mono ni reigai naku otozureru darou

    Meiro ni mi wo yudanete itemo

    Yagate kie yuku keshiki ga

    Sou oshiete kurete ita

    Tonariawase da ne

    Make on break, make amends

    And then it's all gone


    Sora kara futte kita kotae wa sunadokei

    Kiseki wa okinai kedo

    Zankoku sugiru ketsumatsu ni

    Me wo sorashite iru dake

    Shiawase wo nozomu koto ga sono higeki wo yonde iru

    Kanashimi to hikikaeta egao

    Ubaitotta yasuragi wa mou itsuwari no rakuen

    Nisemono mitai ni

    Hold your breath, hold your peace

    It's time to make or break


    Taisetsu na hito wo mamoru tame ni

    Chigau dareka wo kizu tsuketeru

    Okashita ayamachi

    Kizukanu hitobito wa subete wo yurusareru no?


    Kami no sabaki made kotae wa

    Tenohira ni nagareru sunadokei sa

    Saisho kara wakatte ita tsukinai yokubou wo

    Subete te ni ireta nara

    Owaru koto no nai kanashimi

    Kurikaeshi subete wo ushinau no sa


    Kami no sabaki made

     

    ++++++++++++++++++++++++++++++++++++

     

     

    SUNADOKEI   by  L'Arc~en~Ciel

    Version : not translated yet

    คิดว่า ...เด๋วคงมีคำแปลมา...(ในสักวันหนึ่ง ฮุฮุฮุฮุ)


    ระหว่างทาง..ของการเดินทางถอยกลับ

     

     

     

    เคยไหม...ที่คุณก้าวเดินไปข้างหน้า.

    ..
    แต่รู้สึกว่ามันเป็นการถอยหลังกลับ


    เคยไหม...ที่ท้องฟ้าในโลกส่วนตัวของคุณ

    กลับเปลี่ยนจากสีฟ้ามาเป็นเมฆครึ้มสีเทาหม่น โดยไม่มีเค้าลางแห่งพายุร้าย...



    ทุกอย่างพัดพาคุณกลับไปสู่จุดเริ่มต้น
    ...
    หรือไกลกว่านั้น...เปลี่ยนจากรอยยิ้มเป็นหย
    ดน้ำตา

    เปลี่ยนเสียงหัวเราะเป็นเสียงสะอื้นไห้...
     
    ความทุกข์เข้ามาทดแทน วันเวลาแห่งความสุขของคุณ..จนหมดสิ้น...



    ความคาดหวังคือปัจจัยหลักของความทุ
    กข์
    ความฝันบางครั้งก็เป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดทุ
    กข์

    ชีวิตคนเรามีปัญหา เพิ่มมากขึ้นตามวันเวลาที่หมุนไป...

    ทุก ๆ วันเหมือนกับต้องตื่นขึ้นมา เพื่อเดินเข้าไปในสมรภูมิรบ

    ฟาดฟันกับปัญหา...



    หากคุณชนะคุณก็จะเดินจากมาพร้อมความสำเร็จอีกครั้งหนึ่ง...

    หากคุณแพ้คุณก็อาจล้มจมอยู่กับที่...



    แล้วจะมีใครสักกี่คนบนโลกใบนี้...

    ที่จะคอยยื่นมือให้ความช่วยเหลือเมื่อเราเจ็บปวด



    เอาเข้าจริงในโลกใบนี้...เราจะมีใคร ?...

    ใครที่เป็นของเราจริง ๆ ...เกิดมาเพื่อเราจริง ๆ ...
     
    บทเรียนของการเดินถอยหลัง...

    ทำให้รู้ว่าความคาดหวังมักมาพร้อมกับความผิดหวังเสมอ...

    เราคาดหวังว่าจะมีใครมาร่วมแบ่งปันความรู้สึก...

    คอยประคับประคองอยู่เคียงข้าง...คอยรับเมื่อเราล้ม..
     
    แล้วตั้งความหวังว่าเขาจะยืนอยู่เคียงข้างเราไปจนวันตาย...

    มีลมหายใจของกันและกันอย่างอบอุ่น


    แต่ในโลกของความเป็นจริงก็คือ...เราต้องยืนด้วยตัวเองให้ได้...

    หายใจด้วยตัวเองให้ได้...ลุกด้วยตัวเองให้ได้...



    อ้อมแขนและลมหายใจของคนอื่น...

    เป็นเพียงส่วนประกอบ ที่ทำให้เราเต็มพร้อมสมบูรณ์...

    เราจำเป็นต้องก้าวเดินต่อไปให้ได้ แม้ไม่มีส่วนประกอบนั้นก็ตาม...



    ฉันได้เรียนรู้ว่า...ความฝันจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงได้เพื่อลดความเจ็บปวดในชีวิต...

    เช่นเดียวกับความรัก...

    สิ่งที่เรามอบไปอย่างทุ่มเท..โดยไม่เคยคิดถึงความผิดหวังที่จะตามมา...

    มักทำให้เราเจ็บปวดจนสุดจะทน...

    ความรัก...เปลี่ยนแปลงได้...



    รอยเท้าของเราเหยียบย่ำไปท่ามกลางความสับสน

    บางครั้งเข็มนาฬิกาก็เดินเร็วขึ้น...บางครั้งกลับเดินช้าลง...

    ทุกอย่างไม่เป็นดั่งที่วาดหวังไว้เสียที...

    เพราะเราควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้...



    ความคิดของเขา..อาจทำให้เราเจ็บปวดจนสุดจะทน..

    แต่เราก็ยังจำเป็นต้องมีชีวิตอยู่..เพื่อรับรู้ถึงความเจ็บปวดนั้น..

    ดังนั้นเมื่อมีน้ำตา..และตัดสินใจว่าจะต้องเปลี่ยนแปลงอย่าหันกลับไปทางเดิม...

    เพราะเรากำลังจะเดินจากมันมา..อาจไม่ใช่เขาหรือเราเป็นคนไม่ดี...



    แต่ในบางเรื่อง..ก็อาจมีเหตุผลมากกว่าหนึ่งอย่าง...

    อย่าพูดว่าเราทำเพื่อเขา...แต่กลับเอาตัวของเราเป็นที่ตั้ง...

    เพราะนั่นไม่ใช่รักที่แท้จริง!...


    ถ้าบนทางเดินที่ผ่านมาเราก้าวเร็วเกินไป...
    มองย้อนกลับไปดูตัวเองใหม่...แล้วหัดเดินให้ช้าลง...
     
    Somebody says you can break a heart but that"s not true, you can only hurt it.

    "ใครคนหนึ่งบอกไว้ว่า..คุณสามารถทำให้หัวใจดวงหนึ่งแตกสลายได้..แต่มันไม่จริงหรอก..คุณทำได้เพียงให้มันเจ็บปวดเท่านั้น"
     
    *****************************************************
     
     
    ไปอ่านเจอมาจาก http://www.teenee.com
     
    เลยเอามาลง เก็นว่าความหมายดี
     
    เศร้าๆๆๆๆไงไงไม่รู้นะ
     
    ลองเปลี่ยนสีซะบ้าง...จาได้ไม่เบื่อโนะ??
     
     
     
    ....
     
    June 16

    ปัจจุบัน

     
     
    เวลา.....ทำให้เรารู้อะไรหลายๆอย่าง..
     
    รู้ว่า คนที่รัก...ก้อจะกลายเป็นคนอื่น
     
    คนที่เคยรู้จัก ก้อจะกลายเป็นคนที่ไม่เคยเห็นหน้า
     
    คนที่เค้าเป็นไง  ก้อเปลี่ยนไป...
     
    เวลา...ทำสิ่งหลายๆอย่างเปลี่ยนแปลง
     
    เปลี่ยน...ไปมากจริงๆ....
     
    เพราะฉะนั้น... วันนี้...ชั้นจะพยายามไม่เหลียวหลังมองอดีต
     
    และจะไม่ไขว่คว้าอนาคตที่ไกลเกินไป....
     
    แต่ชั้นจะทำ...สิ่งที่ทำได้ในปัจจุบัน
     
    และจะรักษา "ปัจจุบัน" เอาไว้ให้ดีที่สุด
     
    จะรักษาปัจจุบันให้นานที่สุด...
     
    จะพยายาม...อยู่กับ"ปัจจุบัน"...ให้ดีที่สุด
     
     
     
    และถึงแม้ว่า  ความเกี่ยวเนื่อง ระหว่าง "ปัจจุบัน"  และ  "อนาคต" จะมีอยู่ต่อเนื่อง
     
    ชั้นก้อจะรักษามันไว้..ให้ดีที่สุด
     
    ให้ดี...ตลอดไป....
     
     
     
     
     
     
    June 12

    จริงๆน่ะหรือ??

     
     
    อืมมมม.....
     
    จาอัพไรดี....
     
    ช่วงนี้การบ้านเยอะมาก
     
    ไม่รู้จะสั่งไรนักหนา

    คนนั้นก้อสั่งงี้  คนนี้ก้อสั่งนั้น
     
    เฮ้ออออ......
     
    ชีวิตช่วงนี้....จะว่าดีก้อดี
     
    จะว่าเหนื่อย...มันก้อเหนื่อยนะ
     
    แต่บางทีก้อสนุก...เวลาได้คุย ได้เม้าท์กะเพื่อนๆ(รุ่นน้อง)
     
    อยู่กะรุ่นน้อง ปี สอง ปี สาม สบายใจกว่าอยู่กะพวกปีสี่อีก
     
    ไม่ค่อยสนิท...มีเรื่องน่าเบื่อเยอะ
     
    แต่อยู่กะน้อง  เม้าท์ได้ ไม่ต้องกลัวอะไร..
     
    ประมาณว่า เข้าใจๆๆกัน
     
    อืมม...รู้สึกดี
     
     
     
     
     
    โสดมาจะสี่ปีแระ
     
    ยังไม่มีแฟน... ยังอยู่คนเดียวอยู่เลย
     
    อยู่คนเดียวทุกวัน
     
    บางทีก้อเหงา...
     
    แต่ไม่เป็นไร... ประมาณว่าชินแล้ว...
     
    มีก้อดี ไม่มีก้อได้...
     
    (แต่มีจะดีกว่านะ ...ฮ่าๆๆๆ)
     
    เอาเหอะๆๆๆๆๆๆ
     
    ถ้ามันจะมี มันคงมาเองล่ะ
     
    ไม่ได้ไขว่คว้าอะไรมาก
     
    ก้ออยู่เฉยๆๆ
     
    พยามทำให้ทุกวันของตัวเองมีความหมายบ้าง
     
    เผื่อที่วันนึง ..เราไม่ได้อยู่บนโลกแล้ว...
     
    จะได้มีคนร้องไห้ให้เราบ้าง....
     
    ....
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    เคยคิดมาตลอดนะ...ว่า คนเรา...เกิดมาทำไม???
     
    คิดๆไป...ก้อไม่มีคำตอบ...
     
    อาจจะเป็นเพราะว่า คำตอบมีเยอะเกินไป

    ใครก้อได้..ช่วยบอกที...
     
    ช่วยเปลี่ยนแปลงความคิดเห็นเราที...
     
    "คนเราเกิดมาเพื่อทำลายโลก"???
     
    "คนเราเกิดมาเพื่อความสมดุลของโลก"???
     
    "คนเราเกิดมาเพื่อพัฒนาโลก"???
     
    เราเกิดมาเพื่ออะไรกันแน่??
     
    .....
     
    คนเราอยู่เพื่ออะไร???
     
    อยู่เพื่อคนที่รัก...
     
    อยู่เพื่อ...พบ..และจาก???
     
    อยู่เพื่อพรัดพราก???
     
    เพื่ออะไร??
     
    เพื่อใคร??
     
    ทำไม??
     
    คำถามพวกนี้วนเวียนอยู่ในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า...
     
    คิดไป...ก้อคิดไม่ออก
     
    ยิ่งคิด ก้อยิ่งปวดใจ...
     
    ทำไมล่ะ?
     
    ทำไมต้องเกิดมา..
     
    เพราะเมื่อเกิดมา ก้อต้องมีการสูญเสีย...
     
    ต้องมีพบ มีจาก
     
    ทั้งๆที่เวลาจากกัน..เวลาพรัดพราก...ความเสียใจมันมากล้นเหลือเกิน...
     
    แล้วทำไมต้องทำให้มันเศร้าขนาดนั้นล่ะ...พระผู้เป็นเจ้า???
     
    มนุษย์เรามีความผิดบาปอะไรเหรอ?
     
    หรือว่า บาป..มันติดตัวพวกเรามาตั้งแต่ตอนที่พระเยซูโดนตรึงกางเขนแล้ว???
     
    พระเจ้า....
     
    พวกเรา...โดนไถ่บาปแล้ว...จริงหรือ???
     
    จริงๆน่ะหรือ???
     
    ตอบสิพระองค์???
     
     
    พวกเรา...บริสุทธิ์แล้ว...จริงหรือ???
     
     
     
    ?????????
     
     
     
    June 02

    เปิดเทอมแย้วววว

     
     
     
     
    เปิดเทอมแล้วเว้ยยยยยย.....
     
    อาจารย์มาใหม่ ชื่อ วาตานาเบะ สอนสนุกดีนะ
     
    แกพูดไทยไม่ค่อยได้ เลยได้ฟังแต่ภาษาญี่ปุ่นกะอังกฤษอ่ะ
     
    มะวาน พ่อกะแม่มาส่งที่หอ...ไปซื้อของหลายๆอย่าง
     
    ไปกินสุกี้ อร่อยดี ชอบ
     
    (เป็นอาหารร้อน หนึ่งในไม่กี่อย่างที่เรากินได้)
     
    เฮ้อออ......  ต่อไป ต้องพยายามทำเกรดให้มากมากแล้วสิ
     
    เพราะอยากเรียนต่อ ป.โทอ่ะ
     
    เฮ้ออ....  ไม่รุจาเขียนไรต่อ..ไปล่ะนะ
     
    คิดถึงทุกคนค้าบ  ~\(^_^)/~
     
     
     
    ps   รักไฮด์เสมอ...
     
    ps  ไปกินข้าวดีกว่า