Aki's profile,,,No MoRe LovE,,, ,,,...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    August 07

    ในยามนั้น

     
     
    ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า...
     
    ขอจงประทานการพักผ่อนชั่วนิรันดร์แด่พวกเขา
     
    ขอจงประทานแสงสว่างอย่างต่อเนื่องลงมา...บนพวกเค้า
     
    ......
     
    ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า....
     
    ขอสรรเสริญพระองค์
     
    ขอมอบบทสรรเสริญ...คำมั่นสัญญา
     
    ที่ให้ไว้ ณ เยรูซาเลม
     
    จงบรรลุถึงความมุ่งหมาย
     
    ขอได้โปรดฟังคำอธิฐานของข้าพระองค์
     
    ...ขอมอบทุกส่วนของร่างกาย...
     
    ....ไว้แด่พระองค์....
     
    ขอจงเรียกชื่อข้าพระองค์
     
    ในยามที่เรียกชื่อผู้ที่ได้รับพระพร
     
    จิตใจของข้าพระองค์ถูกทุบให้แหลก...เหมือนดั่งขี้เถ้า....
     
    คุกเข่าลง...ก้มกราบ....อ้อนวอน...
     
    ในยามที่"จุดจบ"ของข้าพระองค์มาถึง...
     
    ในวันที่ผู้มีบาปติดตัวฟื้นคืนจากขี้เถ้า...
     
    เพื่อถูกพิพากษา...
     
    วันนั้น..
     
    จักเป็นวันแห่งน้ำตา...
     
    ถ้าอย่างนั้น...
     
    ขอพระผู้เป็นเจ้า...
     
    ....โปรดเสียดาย...ในตัวเขา...
     
    ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า...
     
    พระเยซูผู้มีความเมตตาสูงส่ง...
     
    ขอได้ประทาน...
     
    เวลาพักผ่อนอันเป็นนิรันดร์
     
    ...แด่เขา....ด้วยเถิด...
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ไม่รู้จะอัพอะไรดี..
     
    แต่ก้อไม่ได้อัพมมานานแล้ว
     
    กลัวเน่า...ฮ่ะๆๆๆ
     
    บทข้างต้นนั้น ไม่ต้องเดาว่าเราคิดเองหรือเปล่า
     
    แน่นอนว่า.....
     
     
     
     
     
    ต้องไปลอกเขามาอยู่แล้ว ฮ่าๆๆ
     
    จากการ์ตูนที่อ่านเมื่อคืนก่อน เรื่อง ภาพวาดมรณะ อ่ะอ่ะ
     
    ลายเส้นสวยดี แต่เนื้อเรื่อง ไม่ค่อยเข้าใจแฮะ
     
    แล้ว รายละเอียดลายเส้นก้อเยอะมากๆๆๆ
     
    แต่ติดใจคำบรรยายที่สวดถึงพระเจ้า
     
    เราชอบคำพรรณาแบบนั้น
     
    ในเรื่องนานะก้อเหมือนกัน
     
    ที่ภาวนา ถึงกันและกัน...
     
    มันให้ความรู้สึกเหงาๆ
     
    แต่เราก้อรู้สึกดีกับมัน
     
    แม้บางครั้ง เห็น...หรือ ได้อ่าน ได้ยิน แล้ว จะอินจนน้ำตาไหลก้อตาม
     
    แต่บางครั้งก้อไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันนะ
     
    ว่าเราเซ้นซิทีฟไปรึป่าว...
     
    อย่างไปดูหนังในโรงอ่ะ เพลงสรรเสริญพระบารมีขึ้น เราก้ยังต้องกลั้นน้ำตาไว้เลย
     
    ไม่งั้นก้อจะร้องไห้ออกมา
     
    ไปเวียดนาม เห็นพระเณรสวดมนต์ เราก้อยังร้องไห้จะเป็นจะตาย
     
    หรือตอนดูนานะ ช่วงที่ เรร่า ร้องเพลง endless story แล้วฉายภาพความหลังระหว่างเรน กับนานะ
     
    น้ำตาก้อไหลออกมา...
     
    ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเลย
     
    บางครั้ง ไม่ต้องเห็นภาพที่มันชัดเจนขนาดนั้น แต่ทำไมไม่รู้ ถึงได้เกิดอารมณ์แบบจับหัวใจ
     
    เราอ่อนแอเกินไปรึป่าว?
     
    เซ้นซิทีฟเกินไปมั้ย??
     
    ไม่เข้าใจ...ๆๆๆๆ