Aki's profile,,,No MoRe LovE,,, ,,,...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    September 27

    และแล้วก้อถึงวันนี้ ฮา....

     
    ในที่สุด.....ในที่สุด....
     
    ในที่สุด..........................................................................
     
    .....................ก้อแก่ขึ้นอีกปีแล้วน่อออ.....
     
    อายุที่เกิดมาบนโลกนี้  22 ปี
     
    ......................................................................................
     
    ....อายุสมอง.........................18????  ถึงมั้ยอ่ะ?? *_*
     
    แต่เอาเหอะนะ  ได้รับคำอวยพร จากครอบครัว แค่นี้ก้อดีใจมากแล้ว
     
    ดีใจที่เพื่อนบางคนยังไม่ลืมวันเกิดเรา
     
    ดีใจที่มีคนจำได้ ((บ้าง))
     
    ฮ่าๆๆๆๆ
     
    ก้อเป็นวันเกิดที่ต้อนรับด้วยการสอบ อิง คับ พี่น้อง....
     
    กูล่ะเซ็ง...
     
    ช่างมัน
     
    เอาเป็นว่า
     
    วันนี้ ก้อมีความสุขที่สุดอีกวันนึงครับ
     
     
     
     
     
     
     
    (( ไม่ได้หวังให้ใครมาอวยพรให้
     
    ไม่ได้หวังว่าใครจะจำได้...
     
    ไม่ได้หวังของขวัญอะไรมากมาย
     
    แค่พวกเธออยู่สุขสบาย....ชั้นก้อพอใจ))
    เป็นของขวัญที่ดีที่สุดเลย
     
     
    ฮา...........................
     
     
     
     
     
     
     
    ปล.  คิดถึงคุณย่านะ
    จะมองเห็นหลานคนนี้จากดาวดวงไหนมั้ยน้า??
    ปุ้งคิดถึงย่าค่ะ
    ขอโทษที่ทำตุ๊กตาหมีที่ย่าให้ไว้หาย
    เป็นตุ๊กตาที่ปุ้งรักมาก เพราะเป็นตุ๊กตาที่ย่าให้ปีใหม่...
    ปีเดียวกับที่ย่าเสีย... ยังรักคุณย่าเสมอนะคะ
    ขอให้หลับฝันดีบนสวรรค์นะคะ
     
     
     
     
     
     
     
    September 19

    เพลงๆๆๆๆ X JAPAN ยังจำกันได้มั้ย????

    I can’t walk alone anymore
    The winds of time are too strong
    Ah, This thing they call being hurt
    I should be used to it, but now...

    Ah, just like this, please hold
    my soaked heart.
    If, in these ever-changing times,
    there exists a love that does not change...

    Will you hold my heart?
    Catch my tears
    All my heart feels like it’s breaking

    Forever Love Forever Dream
    These overflowing emotions alone
    violently, heart-breakingly, bury time.
    Oh tell me why
    All I see is blue in my heart

    Will you stay with me,
    Until the wind blows by?
    Again, all my tears begin to overflow.

    Forever Love Forever Dream
    Stay with me, just like this.
    Embrace my heart, that quivers at the dawn
    Oh, stay with me

    Ah, I don’t care if it all just ends,
    on this endless night.
    Ah, I have nothing else to lose,
    except you.

    Forever Love Forever Dream
    Stay with me, just like this.
    Embrace my heart, that quivers at the dawn

    Ah, will you stay with me,
    until the wind blows by?
    Closer than anyone else

    Forever Love Forever Dream
    I can’t go on anymore.
    Oh tell me why. Oh tell me true.
    Teach me the meaning of life.

    Forever Love Forever Dream
    Until the season that shines in the midst of overflowing tears
    changes into eternity
    Forever Love

     

    ////////////////////////////////////////

    Watching the stars till they’re gone
    Like an actor all alone
    Who never knew the story he was in
    Who never knew the story ends
    Like the sky refleching my heart
    All the colors become visible
    When the morning begins
    I’ll read last line

    In endless rain I’ve been walking
    Like a poet feeting pain
    Trying to find the answers
    Trying to hide the tears
    But it was just circle
    That never ends
    When the rain stops, I’ll turn the page
    The page of the first chapter

    Am I wrong to be hurt
    Am I wrong to feel pain
    Am I wrong to be in the rain
    Am I wrong to wish the night won’t end
    Am I wrong to cry
    But I know, It’s not wrong to sing the last song
    Cause forever fades

    I see red
    I see blue
    But the silver lining gradually takes over
    When the morning begins
    I’ll be in the next chapter

     

    //////////////////////////////

    มาโพสท์แค่นี้แหละ  ถ้ามีเรื่องอะไรอยากอัพอีก จะมาใหม่นะจ๊ะ...

    จุ๊บๆๆๆ

     
    September 10

    utako chan

     
    หัวใจ...มันเจ็บจังเลย
     
    ทำไมนะ...ทั้งๆที่เธอก้อจากไปตั้งนานแล้ว...
     
    ทำไมถึงยังเจ็บอยู่แบบนี้นะ... 
     
    หวังเหรอ? หวังอะไร?
     
    หวังให้เธอกลับมาน่ะเหรอ?
     
    ใช่...หวังทุกวัน...
     
    ฉันหวังทุกวัน ทุกวัน ให้เธอกลับมาหา...
     
    แต่ถึงอย่างนั้น...ฉันก้อไม่มีหน้าไปพบเธอ...
     
    ฉันทำเธอเจ็บมานานแล้ว...
     
    นานจนไม่สามารถเชื่อมสัมพันธ์กันอีกได้...
     
    เหมือนแก้วที่ร้าว...
     
    ไม่ว่าเมื่อไหร่ก้อไม่สามารถทำให้รอยร้าวนั้นหายไปได้...
     
    เธอจะจำได้มั้ยนะ?
     
    คำพูดที่ฉันบอกเธอไป...
     
    อยากนอนกอดเธอ..ในเต้นท์ก้อได้...ในป่าก้อได้...
     
    ที่ไหนๆก้อได้...
     
    แค่มีเธออยู่ ชีวิตฉันก้อมีความสุข...
     
    ..สุข..จนล้น...
     
    เธอเติมเต็มฉัน...
     
    แต่ฉันไม่เคยรู้เลยว่าฉันเติมเต็มเธอรึป่าว?
     
    ไม่เคยรู้เลยว่า เวลาที่เราสองคนก่ายกอดกันนั้น...
     
    "เธอคิดอะไร..."
     
    เธอคิดถึงฉันรึป่าว??
     
    หรือคิดถึงใคร??
     
    แต่เวลาที่ฉันกอดเธอ..
     
    ฉันคิดถึงแต่เธอ...
     
    อยากจะพร่ำเรียกแต่ชื่อเธอ..
     
    เธอจ๋า...
     
    เธอรู้มั้ยว่า คนเก่า ของฉัน ไม่สำคัญเลยถ้าเทียบกับเธอ...
     
    ฉันรักเขามากเท่าไหร่
     
    ฉันรักเธอมากกว่าเขาหลายร้อยเท่า
     
    เธอจ๋า...
     
    ที่ฉันไม่ได้เอ่ยถึงเธอ
     
    นับตั้งแต่วันที่เธอบอกลาฉัน...
     
    ก้อเพราะว่า...ฉันไม่อยากให้เธอรู้ว่าฉันเจ็บปวดเพียงใด
     
    ที่สูญเสียเธอไป...
     
    ฉันแสร้งทำเป็นเข้มแข็ง
     
    ฉันแสร้งทำเป็นรักเขา
     
    เพราะอยากลองใจเธอ..
     
    เธอจ๋า...
     
    เธอชอบชมคนอื่นให้ฉันฟังเป็นประจำ
     
    ไม่ว่าจะเป็นเรื่องนักร้อง หรือดารา
     
    ฉันเข้าใจว่าเธอชอบ
     
    เพราะฉันก้อชอบเหมือนกัน
     
    เธอมักพูดถึงน้องของฉันเรื่องนักร้อง
     
    บ่อยๆ..บ่อยๆ..
     
    เธอรู้มั้ยว่าฉันหึงเธอนะ...
     
    ทำอย่างไร ที่จะให้เธอมีแต่ฉัน
     
    ทำอย่างไรเธอจึงจะเรียกชื่อฉัน...
     
    แต่ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอรู้สึกกับฉันยังไง
     
    ฉันขอโทษ... ที่เชื่อมาตลอดว่าไม่ว่ายังไงเธอจะยังรักฉันเสมอ
     
    ฉันขอโทษ...ที่เห็นเธอเป็นของตาย
     
    เพราะฉันคิดว่า เธอคงเข้าใจฉัน
     
    เข้าใจว่า  ไม่ว่าฉันจะไปสนุกกับใคร
     
    สุดท้ายฉันก้อต้องกลับมาหาเธอเหมือนเดิม อยู่ดี
     
    แต่มันคงหนักหนาเกินไปสำหรับเธอ
     
    ฉันทิ้งเธอครั้งแล้ว ครั้งเล่า
     
    เพราะฉันเชื่อว่า... ความรักที่เธอมีต่อฉัน และความรู้สึกของฉันที่มีต่อเธอ
     
    ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
     
    ฉันแค่หาเรื่องสนุกกับใครๆ
     
    แต่ไม่เคยจริงใจกับใครเท่าเธอเลย
     
    ใจฉันมีเธอเสมอ...
     
    ตั้งแต่เธอพูดว่าจะจากไป..
     
    รู้มั้ย?? ว่าฉันร้าวรอนเพียงใด...
     
    จนถึงทุกวันนี้  ฉันก้อยังคิดเรื่องของเธอ
     
    ยังคิดถึงเธอ
     
    ยังเป็นห่วงเธอเสมอ...
     
    ไม่ว่าเธอจะบอกว่ารำคาญ หรือ เกลียด หรืออะไรก้อตาม
     
    ฉันจะยังเป็นห่วง  คิดถึง  และรักเธอ  ไม่เสื่อมคลาย...
     
    " เพลง... พี่รักเพลงนะ..."
     
     
     
    September 09

    เธอ...

     
     
    ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้... เธอที่ร้องไห้อยู่ตรงนี้...
     
    เธอที่เจ็บปวดกับความรัก...จากเขาคนนั้น...
     
    เขาคนนั้น...ที่ทำเธอเจ็บ... 
     
    เขาไม่ดีที่ทำเธอเป็นอย่างนี้...  ฉันโทษเขา...
     
    แต่เธอที่ร้องไห้อยู่ตรงนี้...ปกป้องเขา...
     
    เขาที่ทำร้ายเธอ...
     
    เธอจ๋า...
     
    เธอรู้มั้ยว่าฉันก็เจ็บปวดเหมือนกัน
     
    เขาทำเธอเจ็บ...  ฉันก็เจ็บ
     
    แต่ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรไม่ได้
     
    เพราะฉันรู้ดีว่า... การที่เรารักใครสักคนแล้วเราเจ็บ
     
    เรายินดีที่จะเจ็บ...
     
    เพราะเรารักเค้า...
     
    และที่เธอเจ็บ...ก็เพราะว่าเขาไม่รัก...
     
    ฉันก็เจ็บ... เพราะเธอไม่รักเช่นกัน...
     
    ...............................
     
    บอกฉันมาสิ...ว่าเธอต้องการอะไร...
     
    ไม่ว่าอะไรฉันก็จะหาให้...จะทำให้ทุกอย่าง...
     
    เพื่อไม่ให้เธอต้องเจ็บปวดอีกต่อไป...
     
    ดังนั้น... อย่าร้องไห้อีกเลยนะ...
     
    เพราะถ้าเธอร้องไห้...
     
    ฉันก็จะเจ็บปวดไปด้วย...
     
     
     
     
     
    September 06

    doushitaraii?

     
    ...อย่าพูดว่าฉันไม่รัก...
     
    ...อย่าพูดเรื่องเหงาๆอย่างนั้นได้มั้ย??...
     
    ...ทำไมฉันจะไม่รักเธอล่ะ?...
     
    ...ฉันรักเธอมากนะ... มากกว่าที่เธอรู้เสียอีก...
     
    .........................................
     
    เวลาที่คุณร้องไห้เศร้าใจ..
     
    ผมก็เศร้าไปด้วย
     
    ยิ่งพอเห็นดวงตาที่รื้นน้ำตาของคุณ... ผมยิ่งปวดใจ...
     
    ทำไมนะ?? เวลานี้ผมถึงทำอะไรไม่ได้...
     
    ผมพยายามจะเข้าใจคุณ..
     
    ผมเข้าใจความเจ็บปวดของคุณดี...
     
    แต่คุณบอกผมว่า... ไม่ต้องมาเข้าใจคุณ
     
    ทำไมที่รัก??? ทำไมคุณต้องกันผมออกจากชีวิตของคุณด้วย??
     
    ได้โปรด... อย่าให้ผมเลิกคิดเรื่องของคุณเลย
     
    ได้โปรด อย่าผลักไสผมไปให้ใคร หรือ ไปจากคุณ
     
    ผมทนไม่ได้...
     
    ที่รัก...ผมรักคุณนะ...
     
    ไม่ว่านานแค่ไหน...คุณจะอยู่ในใจผมเสมอ...
     
    ดังนั้น...ไม่ว่าเมื่อไหร่...
     
    ได้โปรด... ให้ผมช่วยซับน้ำตาคุณเถอะนะ
     
    ผมเข้าใจความเจ็บปวดของคุณดี...
     
    เพราะผมก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน...