Aki's profile,,,No MoRe LovE,,, ,,,...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    January 07

    happy new year

     
    อาจจะช้าไป (มาก ) หน่อย แต่ก้อ
     
    Akemashite Omedetou Gozaimasu~!!!!
     
    สวัตดีปีใหม่ ขอให้มีความสุข ขอให้หมดทุกข์
     
    ขอให้เจริญก้าวหน้า ขอให้หน้าตาดี(ขึ้น)
     
    ขอให้รวยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    ใครปรารถนาสิ่งใดดีดี ก้อขอให้เป็นไปตามนั้นน้า.....
     
    แระสุดท้ายนี้....
     
    HOPE  G O D  BLESS YOU ALL~!!!!
    December 13

    ++ดวงจันทร์ไตรมาสที่ 4++

     
     
     
    ความอ่อนโยน และความกล้าหาญของพวกเธอสะเทือนใจฉันเหลือเกิน...
     
    และฉันก้อรู้สึกขอบคุณมาก...
     
    พวกเธอคงไม่มีวันได้รู้...
     
    ฉันไม่มีวิธีที่จะบอกเรื่องนั้น...
     
    ไม่มีทั้งมือที่จะยื่นออกไป...
     
    ไม่มีทั้งเสียง...
     
    มีแต่สติเท่านั้นที่ล่องลอยไปได้ตามใจชอบ...
     
    จะลงไปยืนที่ไหนบนพื้นดินก้อได้ทั้งนั้น
     
    ทั้งหมดก้อแค่...ผู้สังเกตการณ์ที่ไร้พลัง... ในโลกที่ถูกรั้วขวางกั้นเท่านั้น...
     
    สิ่งที่เกิดขึ้น...
     
    อาจเป็นบาปที่ฉันใช้ชีวิตหยาบๆ... ก่อมันขึ้นมา..
     
    ตอนนี้...ฉันคิดแบบนั้น
     
    การที่ฉันตายตามไปเมื่อหลายปีก่อน...
     
    ฉันตัดสินใจอย่างไม่ลังเล...เพราะเชื่อมั่นว่า...จะต้องได้พบเธออีกครั้ง...
     
    ฉันถูกวังวนของความเหงารุกไล่...
     
    ในขณะเดินไปมาอย่างไร้ค่า...ฉันก้อเฝ้ารอเวลาที่มันจะไม่มาถึง...
     
    แต่การรออยู่ที่นั่น...ในโลกที่มีคืนสีขาว..ซึ่งไร้ความสว่าง...
     
    .........."ไร้ซึ่งการหลับไหล"............
     
    ถูกครอบงำโดยแรงโน้มถ่วงของดวงจันทร์
     
    วัฏจักรนั้นได้กำหนดทุกสิ่ง...
     
    การพบกันของฉันกับเธอในคืนจันทร์เต็มดวงนั้น...เป็นการเล่นตลกของโชคชะตา...
     
    มันไม่ใช่ของที่จะผันแปรได้ตามใจปรารถนาแบบนั้น...
     
    วงจรชีวิต... มันมีความหมายที่พิเศษสำหรับที่นี่...
     
    สามารถใช้เวลาที่จำกัด...และพลังที่ได้รับที่เกิดขึ้นที่นี่...
     
    ...............ยังไงก้อได้............
     
     
    ..........ถ้าวิญญาณของคนเราเป็นอมตะล่ะก้อ...
     
    เธอจะทำอะไร...อยู่ที่ไหนนะ?...
     
    ในขณะที่ฉันคิดแบบนั้นตลอดเวลา
     
    ฉันที่ล่องลอยอย่างไร้จุดหมาย...ก้อไม่ได้หวังอะไรกับการที่จะได้พบกับเธอในช่วงเวลาที่ถูกจำกัดนั้นนัก...
     
    แต่เสียงเรียกของฉัน...จะต้องส่งไปถึงหัวใจของเธออย่างแน่นอน...
     
     
    .......ใจคนเราเป็นสิ่งที่น่าพิศวง.....
     
    แม้จะกอดความสุขไว้...
     
    แม้จะฝังความทุกข์ไว้...
     
    แต่ไม่ว่าเป็นแบบไหน...ก้อล้วนเติมเต็มดวงวิญญาณเหมือนกัน...
     
    ไม่มีช่องว่างที่จะแทรกเข้าไปในนั้นได้...
     
    พอเธอได้ยินเสียงเพลงของฉัน..
     
    ก้อไปเปิดหลุมที่ไม่มีวันปิดมิดขึ้นที่ไหนสักแห่ง...
     
    นั่นคือความมืดแห่งความสิ้นหวัง...ที่ไม่มีใครสามารถช่วยเธอได้...
     
    ฉันรู้ว่าเป็นเช่นนั้น...และร้องเพลงต่อไป...
     
    ความมืดในตัวฉันมีแต่จะขยายวงกว้างขึ้น...
     
    ฉันไม่รู้ว่า...การที่ฉันรักเธอ..เป็นเพราะว่าเธอมีวิญญาณของคนที่ฉันรัก หรือเพราะฉันรักที่ตัวเธอจริงๆกันแน่
     
    รึอาจทั้งสองอย่างก้อว่าได้...
     
    การกระทำที่ฉันจะพาเธอไป...ฉันร้อนใจไปตามพลังที่เริ่มถดถอย...ทุกครั้งที่ดวงจันทร์เว้าแหว่ง..โดยที่ทำอะไรไม่ได้...
     
    ถ้าเธอต้องการฉันจนถึงกับยอมทิ้งชีวิตนั้นทั้งหมดได้ล่ะก้อ...
     
    ถึงจะต้องเป็นบาปที่หนักอึ้งแค่ไหน...ฉันก้อคิดว่าทนรับได้...
     
    .........."แต่ที่นั่นไม่มีอนาคต"..........
     
    ที่รัก...การที่เธอห่วงหาฉัน...
     
    การที่เธอให้ความสำคัญกับฉัน...
     
    ถ้านั่นเป็นความรู้สึกของเธอล่ะก้อ.....ฉัยรับรู้ได้ในอกนี้จนเจ็บร้าวไปหมด...
     
    .........."แต่เธอมีอนาคต"............
     
    ตลอดชีวิตของเธอจากนี้ไป...จะต้องได้รับการทดสอบแบบไหน...ฉันจะคอยเฝ้าดูเธอไม่ละสายตาไปไหน...
     
    ในค่ำคืนที่ความมืดเข้าครอบครองจนนอนไม่หลับ...จงเงยหน้าขึ้นฟ้า...แล้วเธอจะนึกออก...
     
    ว่ามีคนที่รักเธอ...ให้ความสำคัญกับเธอ...อยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกใบนี้..."อย่างแน่นอน"...
     
    เพราะคนเราไม่มีใคร มีชีวิตอยู่ได้เพียงลำพังหรอก...
     
    ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องของฉัน...
     
    คงมีสักวันนึง...เวลาที่เธอจะได้เจอฉันจะมาถึง...
     
    แม้ในตอนนี้...เสียงของฉันจะส่งไปไม่ถึงเธอ...
     
    แต่ฉันก้อจะเรียกชื่อเธอต่อไป...พร้อมกับภาวนาให้เธอมีความสุข...
     
     
            "..........ด้วยริมฝีปากที่ขาวซีด....ที่ถูกความมืดมิดกัดกร่อน....ราวกับดวงจันทร์ที่เว้าแหว่งนี้..
     
         จะร้องเพลงใด....   จะให้ภาวนาสิ่งใด....
     
                 ...........เมื่อไร้ดวงอาทิตย์เช่นเธอ..........."
     
     
    December 02

    ไม่รุว่าอะไร

    พยายามจะอยู่คนเดียว
     
    พยายามไม่สนใคร...
     
    พยายามไม่เป็นอะไร... ทำตัวเองให้แข็งแรง...
     
    แต่ความรู้สึก.. ก้อยัง..ยังเหมือนเดิม...
     
    ต่อให้ทุกอย่าง...ทุกอย่าง...จะเปลี่ยนแปลง...
     
    ทำไมต้องเสียน้ำตา...
     
    อย่างง่ายดายให้กับเรื่อง เดิมๆ..
     
    รู้สึก..ไม่เข้าใจตัวเอง..สักที...
     
    บางทีไม่รู้เป็นไร...
     
    ต้องเป็นคนที่อ่อนไหวทุกที...
     
    ร้องไห้... กับเรื่องเดิมๆอย่างนี้....
     
    ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
     
     
     
     
     
     
     เท็ตจังแต่งงานแล้วววว......
     
    ดีใจโด้ยนะ
     
    ว่าแต่ ไฮด์เมื่อไหร่จะหย่าวะ???
     
    ห่ะล้อเล่นนน
     
    ดันไปแช่งให้เค้าเลิกกันอีกอ่ะ??
     
    เฮ้อออ.....
     
    ไปและนะ
    October 30

    เหงา...เหงา...

     
    ไม่ได้อัพมาตั้งนาน...
     
    เลยไม่รู้จะอัพอะไร...
     
    ทั้งๆที่ไม่ได้อัพมานาน ก้อน่าจะมีเรื่องให้อัพเยอะ
     
    แต่...หัวมันว่างเปล่า...
     
    จิตใจนี้...ว่างเปล่า...
     
    เคยถามตัวเองเสมอๆว่า...
     
    ถ้าคนที่เรารักตายไป..
     
    เป็นการสูญเสียไป..
     
    เราจะทำอย่างไร
     
    จะทำอย่างไร ให้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้...
     
    ให้ชีวิตดำเนินต่อไปได้โดยไม่มีพวกเขา
     
    จะทำอย่างไร...ไม่ให้ตัวเองรู้สึกเศร้า
     
    ยิ่งคิดเท่าไหร่
     
    คิดมากเท่าไหร่...
     
    คำตอบก้อเป็นหนึ่งเดียวเสมอ...
     
    นั่นคือ.....
     
       "อ ยู่ ไ ม่ ไ ด้ "
     
    ไม่ได้... ทำไม่ได้..
     
    อยู่ไม่ได้
     
    เรามีชีวิตอย่างนั้นไม่ได้
     
    เราไม่เข้มแข็งพอ ที่จะมีชีวิตอยู่คนเดียว
     
    ไม่....... เราทนไม่ได้...
     
    เราไม่อยากเห็นการจากลา ของคนที่เป็นที่รัก
     
    ดังนั้น...
     
    ก่อนที่ใครจะจากเราไป...
     
    ก่อนที่เราจะได้เจ็บปวดกับเรื่องแบบนั้น
     
    ...พระเจ้า...
     
    ช่วยรับลูกไปที...
     
    ดวงใจนี้...มันเจ็บ... เจ็บเหลือเกิน...
     
     
     
     
     
    October 17

    ระบาย

     
    ชีวิตต้องสิ้นความหมาย...
     
    วิง วอน ไหว้ ... ฟ้าดินก้ไม่ปราณี...
     
    เจ็บปวด...รวดร้าว...ชีวี..
     
    ดวงฤดี...มีแต่ชอกช้ำเรื่อยมา....
     
    จะบอกรักใคร ให้อายฟ้าดิน...
     
    กลัวเขาจะสิ้น... ความรักเมตตา...
     
    สู้กลืนเก็บความชอกช้ำอุรา...
     
    ไม่รักใครดีกว่า...เด๋วเขาจะอาย...ฟ้า..ดิน...
     
     
    ---------------------------------------------------------------------------------
     
    กำลังคิดอะไรอยู่น่ะเหรอ?
     
    ตอนนี้กำลังคิดว่า...
     
    ถ้าได้กลับบ้านไปหาปาล์มก้อดีน่ะสิ
     
    แต่ว่า ที่สุดของที่สุดนั้น ก้อคือ...
     
    อยากอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ครอบครัวเรา 4 คน
     
    จำได้ว่า...เมื่อก่อน..ตอนอยู่ ป.4
     
    พ่อ แม่ กะเรา แต่กลอนน้อปาล์ม..สนุกกันใหญ่...
     
    " ครอบครัวของฉัน
     
    นั้นมี 4 คน 
     
    สุดดื้อแสนซน
     
    คือคนชื่อ ปาล์ม
     
    ทำตัวขบขัน
     
    เรียนชั้น ป. 3
     
    เสื้อผ้างามงาม
     
    ชอบทำเปรอะเปื้อน
     
    ทำตัวฮึดฮัด
     
    ชอบ อัด กับเพื่อน
     
    กลับบ้านลืมเลือน
     
    เฉยเชื่อนการงาน "
     
    ตอนนี้อ่ะนะ
     
    เซ็งมากเลย
     
    แต่มันก้อเป็นความผิดของเราองแหละ
     
    ที่ไม่ใส่ใจตั้งแต่แรก
     
    ดังนั้น ก้อต้องก้มหน้าก้มตาทำมันให้สำเร็จ....ซินะ
     
    เฮ้ออออ.....
     
    ในอวกาศที่แสนกว้างใหญ่นี่... มันจะมีขอบเขตมั้ยนะ??
     
    กว้างเกินไป... ไปไม่ถึง...
     
    ไม่ว่าจะทำยังไง...ก้อไปไม่ถึง...
     
    เหมือนเขาคนนั้น... ที่ฉันเอื้อมไม่ถึง...
     
     
     
    September 27

    และแล้วก้อถึงวันนี้ ฮา....

     
    ในที่สุด.....ในที่สุด....
     
    ในที่สุด..........................................................................
     
    .....................ก้อแก่ขึ้นอีกปีแล้วน่อออ.....
     
    อายุที่เกิดมาบนโลกนี้  22 ปี
     
    ......................................................................................
     
    ....อายุสมอง.........................18????  ถึงมั้ยอ่ะ?? *_*
     
    แต่เอาเหอะนะ  ได้รับคำอวยพร จากครอบครัว แค่นี้ก้อดีใจมากแล้ว
     
    ดีใจที่เพื่อนบางคนยังไม่ลืมวันเกิดเรา
     
    ดีใจที่มีคนจำได้ ((บ้าง))
     
    ฮ่าๆๆๆๆ
     
    ก้อเป็นวันเกิดที่ต้อนรับด้วยการสอบ อิง คับ พี่น้อง....
     
    กูล่ะเซ็ง...
     
    ช่างมัน
     
    เอาเป็นว่า
     
    วันนี้ ก้อมีความสุขที่สุดอีกวันนึงครับ
     
     
     
     
     
     
     
    (( ไม่ได้หวังให้ใครมาอวยพรให้
     
    ไม่ได้หวังว่าใครจะจำได้...
     
    ไม่ได้หวังของขวัญอะไรมากมาย
     
    แค่พวกเธออยู่สุขสบาย....ชั้นก้อพอใจ))
    เป็นของขวัญที่ดีที่สุดเลย
     
     
    ฮา...........................
     
     
     
     
     
     
     
    ปล.  คิดถึงคุณย่านะ
    จะมองเห็นหลานคนนี้จากดาวดวงไหนมั้ยน้า??
    ปุ้งคิดถึงย่าค่ะ
    ขอโทษที่ทำตุ๊กตาหมีที่ย่าให้ไว้หาย
    เป็นตุ๊กตาที่ปุ้งรักมาก เพราะเป็นตุ๊กตาที่ย่าให้ปีใหม่...
    ปีเดียวกับที่ย่าเสีย... ยังรักคุณย่าเสมอนะคะ
    ขอให้หลับฝันดีบนสวรรค์นะคะ
     
     
     
     
     
     
     
    September 19

    เพลงๆๆๆๆ X JAPAN ยังจำกันได้มั้ย????

    I can’t walk alone anymore
    The winds of time are too strong
    Ah, This thing they call being hurt
    I should be used to it, but now...

    Ah, just like this, please hold
    my soaked heart.
    If, in these ever-changing times,
    there exists a love that does not change...

    Will you hold my heart?
    Catch my tears
    All my heart feels like it’s breaking

    Forever Love Forever Dream
    These overflowing emotions alone
    violently, heart-breakingly, bury time.
    Oh tell me why
    All I see is blue in my heart

    Will you stay with me,
    Until the wind blows by?
    Again, all my tears begin to overflow.

    Forever Love Forever Dream
    Stay with me, just like this.
    Embrace my heart, that quivers at the dawn
    Oh, stay with me

    Ah, I don’t care if it all just ends,
    on this endless night.
    Ah, I have nothing else to lose,
    except you.

    Forever Love Forever Dream
    Stay with me, just like this.
    Embrace my heart, that quivers at the dawn

    Ah, will you stay with me,
    until the wind blows by?
    Closer than anyone else

    Forever Love Forever Dream
    I can’t go on anymore.
    Oh tell me why. Oh tell me true.
    Teach me the meaning of life.

    Forever Love Forever Dream
    Until the season that shines in the midst of overflowing tears
    changes into eternity
    Forever Love

     

    ////////////////////////////////////////

    Watching the stars till they’re gone
    Like an actor all alone
    Who never knew the story he was in
    Who never knew the story ends
    Like the sky refleching my heart
    All the colors become visible
    When the morning begins
    I’ll read last line

    In endless rain I’ve been walking
    Like a poet feeting pain
    Trying to find the answers
    Trying to hide the tears
    But it was just circle
    That never ends
    When the rain stops, I’ll turn the page
    The page of the first chapter

    Am I wrong to be hurt
    Am I wrong to feel pain
    Am I wrong to be in the rain
    Am I wrong to wish the night won’t end
    Am I wrong to cry
    But I know, It’s not wrong to sing the last song
    Cause forever fades

    I see red
    I see blue
    But the silver lining gradually takes over
    When the morning begins
    I’ll be in the next chapter

     

    //////////////////////////////

    มาโพสท์แค่นี้แหละ  ถ้ามีเรื่องอะไรอยากอัพอีก จะมาใหม่นะจ๊ะ...

    จุ๊บๆๆๆ

     
    September 10

    utako chan

     
    หัวใจ...มันเจ็บจังเลย
     
    ทำไมนะ...ทั้งๆที่เธอก้อจากไปตั้งนานแล้ว...
     
    ทำไมถึงยังเจ็บอยู่แบบนี้นะ... 
     
    หวังเหรอ? หวังอะไร?
     
    หวังให้เธอกลับมาน่ะเหรอ?
     
    ใช่...หวังทุกวัน...
     
    ฉันหวังทุกวัน ทุกวัน ให้เธอกลับมาหา...
     
    แต่ถึงอย่างนั้น...ฉันก้อไม่มีหน้าไปพบเธอ...
     
    ฉันทำเธอเจ็บมานานแล้ว...
     
    นานจนไม่สามารถเชื่อมสัมพันธ์กันอีกได้...
     
    เหมือนแก้วที่ร้าว...
     
    ไม่ว่าเมื่อไหร่ก้อไม่สามารถทำให้รอยร้าวนั้นหายไปได้...
     
    เธอจะจำได้มั้ยนะ?
     
    คำพูดที่ฉันบอกเธอไป...
     
    อยากนอนกอดเธอ..ในเต้นท์ก้อได้...ในป่าก้อได้...
     
    ที่ไหนๆก้อได้...
     
    แค่มีเธออยู่ ชีวิตฉันก้อมีความสุข...
     
    ..สุข..จนล้น...
     
    เธอเติมเต็มฉัน...
     
    แต่ฉันไม่เคยรู้เลยว่าฉันเติมเต็มเธอรึป่าว?
     
    ไม่เคยรู้เลยว่า เวลาที่เราสองคนก่ายกอดกันนั้น...
     
    "เธอคิดอะไร..."
     
    เธอคิดถึงฉันรึป่าว??
     
    หรือคิดถึงใคร??
     
    แต่เวลาที่ฉันกอดเธอ..
     
    ฉันคิดถึงแต่เธอ...
     
    อยากจะพร่ำเรียกแต่ชื่อเธอ..
     
    เธอจ๋า...
     
    เธอรู้มั้ยว่า คนเก่า ของฉัน ไม่สำคัญเลยถ้าเทียบกับเธอ...
     
    ฉันรักเขามากเท่าไหร่
     
    ฉันรักเธอมากกว่าเขาหลายร้อยเท่า
     
    เธอจ๋า...
     
    ที่ฉันไม่ได้เอ่ยถึงเธอ
     
    นับตั้งแต่วันที่เธอบอกลาฉัน...
     
    ก้อเพราะว่า...ฉันไม่อยากให้เธอรู้ว่าฉันเจ็บปวดเพียงใด
     
    ที่สูญเสียเธอไป...
     
    ฉันแสร้งทำเป็นเข้มแข็ง
     
    ฉันแสร้งทำเป็นรักเขา
     
    เพราะอยากลองใจเธอ..
     
    เธอจ๋า...
     
    เธอชอบชมคนอื่นให้ฉันฟังเป็นประจำ
     
    ไม่ว่าจะเป็นเรื่องนักร้อง หรือดารา
     
    ฉันเข้าใจว่าเธอชอบ
     
    เพราะฉันก้อชอบเหมือนกัน
     
    เธอมักพูดถึงน้องของฉันเรื่องนักร้อง
     
    บ่อยๆ..บ่อยๆ..
     
    เธอรู้มั้ยว่าฉันหึงเธอนะ...
     
    ทำอย่างไร ที่จะให้เธอมีแต่ฉัน
     
    ทำอย่างไรเธอจึงจะเรียกชื่อฉัน...
     
    แต่ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอรู้สึกกับฉันยังไง
     
    ฉันขอโทษ... ที่เชื่อมาตลอดว่าไม่ว่ายังไงเธอจะยังรักฉันเสมอ
     
    ฉันขอโทษ...ที่เห็นเธอเป็นของตาย
     
    เพราะฉันคิดว่า เธอคงเข้าใจฉัน
     
    เข้าใจว่า  ไม่ว่าฉันจะไปสนุกกับใคร
     
    สุดท้ายฉันก้อต้องกลับมาหาเธอเหมือนเดิม อยู่ดี
     
    แต่มันคงหนักหนาเกินไปสำหรับเธอ
     
    ฉันทิ้งเธอครั้งแล้ว ครั้งเล่า
     
    เพราะฉันเชื่อว่า... ความรักที่เธอมีต่อฉัน และความรู้สึกของฉันที่มีต่อเธอ
     
    ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
     
    ฉันแค่หาเรื่องสนุกกับใครๆ
     
    แต่ไม่เคยจริงใจกับใครเท่าเธอเลย
     
    ใจฉันมีเธอเสมอ...
     
    ตั้งแต่เธอพูดว่าจะจากไป..
     
    รู้มั้ย?? ว่าฉันร้าวรอนเพียงใด...
     
    จนถึงทุกวันนี้  ฉันก้อยังคิดเรื่องของเธอ
     
    ยังคิดถึงเธอ
     
    ยังเป็นห่วงเธอเสมอ...
     
    ไม่ว่าเธอจะบอกว่ารำคาญ หรือ เกลียด หรืออะไรก้อตาม
     
    ฉันจะยังเป็นห่วง  คิดถึง  และรักเธอ  ไม่เสื่อมคลาย...
     
    " เพลง... พี่รักเพลงนะ..."
     
     
     
    September 09

    เธอ...

     
     
    ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้... เธอที่ร้องไห้อยู่ตรงนี้...
     
    เธอที่เจ็บปวดกับความรัก...จากเขาคนนั้น...
     
    เขาคนนั้น...ที่ทำเธอเจ็บ... 
     
    เขาไม่ดีที่ทำเธอเป็นอย่างนี้...  ฉันโทษเขา...
     
    แต่เธอที่ร้องไห้อยู่ตรงนี้...ปกป้องเขา...
     
    เขาที่ทำร้ายเธอ...
     
    เธอจ๋า...
     
    เธอรู้มั้ยว่าฉันก็เจ็บปวดเหมือนกัน
     
    เขาทำเธอเจ็บ...  ฉันก็เจ็บ
     
    แต่ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรไม่ได้
     
    เพราะฉันรู้ดีว่า... การที่เรารักใครสักคนแล้วเราเจ็บ
     
    เรายินดีที่จะเจ็บ...
     
    เพราะเรารักเค้า...
     
    และที่เธอเจ็บ...ก็เพราะว่าเขาไม่รัก...
     
    ฉันก็เจ็บ... เพราะเธอไม่รักเช่นกัน...
     
    ...............................
     
    บอกฉันมาสิ...ว่าเธอต้องการอะไร...
     
    ไม่ว่าอะไรฉันก็จะหาให้...จะทำให้ทุกอย่าง...
     
    เพื่อไม่ให้เธอต้องเจ็บปวดอีกต่อไป...
     
    ดังนั้น... อย่าร้องไห้อีกเลยนะ...
     
    เพราะถ้าเธอร้องไห้...
     
    ฉันก็จะเจ็บปวดไปด้วย...
     
     
     
     
     
    September 06

    doushitaraii?

     
    ...อย่าพูดว่าฉันไม่รัก...
     
    ...อย่าพูดเรื่องเหงาๆอย่างนั้นได้มั้ย??...
     
    ...ทำไมฉันจะไม่รักเธอล่ะ?...
     
    ...ฉันรักเธอมากนะ... มากกว่าที่เธอรู้เสียอีก...
     
    .........................................
     
    เวลาที่คุณร้องไห้เศร้าใจ..
     
    ผมก็เศร้าไปด้วย
     
    ยิ่งพอเห็นดวงตาที่รื้นน้ำตาของคุณ... ผมยิ่งปวดใจ...
     
    ทำไมนะ?? เวลานี้ผมถึงทำอะไรไม่ได้...
     
    ผมพยายามจะเข้าใจคุณ..
     
    ผมเข้าใจความเจ็บปวดของคุณดี...
     
    แต่คุณบอกผมว่า... ไม่ต้องมาเข้าใจคุณ
     
    ทำไมที่รัก??? ทำไมคุณต้องกันผมออกจากชีวิตของคุณด้วย??
     
    ได้โปรด... อย่าให้ผมเลิกคิดเรื่องของคุณเลย
     
    ได้โปรด อย่าผลักไสผมไปให้ใคร หรือ ไปจากคุณ
     
    ผมทนไม่ได้...
     
    ที่รัก...ผมรักคุณนะ...
     
    ไม่ว่านานแค่ไหน...คุณจะอยู่ในใจผมเสมอ...
     
    ดังนั้น...ไม่ว่าเมื่อไหร่...
     
    ได้โปรด... ให้ผมช่วยซับน้ำตาคุณเถอะนะ
     
    ผมเข้าใจความเจ็บปวดของคุณดี...
     
    เพราะผมก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน... 
     
     
     
    August 22

    กูรักมึง...ไอ้เตี้ยผี + ไอ้หมีเถื่อน !!!!!

     เอ้อออ... อยากบอกไรไว้อย่างนะ
     
    ว่ามันเกินความสามารถที่จะห้ามใจ
     
    ไม่ให้นอกใจไฮด์ได้ยากมากกกกก
     
    ก้อในเมื่อ ไอ้หมูเถื่อน  "ริวอิจิ" ณ เดอะ วินด์ส มันเถื่อนได้กระชากใจมากมากกกกกกกกกกก
     
    คนบ้าอะไรวะ แม่งโคตรเท่ห์เรยยยยย
     
    ดู คอน prime of live  เพลง energy ที่มันเล่น มันร้อง
     
    กระชากวัย เอ๊ยยยย ใจ  อย่างแรงงงงงง
     
    หลังจากนั้นก้อไปอ่านฟิก แล้วได้รู้มาว่า มันเป็นจูบแรกของเรียวช้านนน
     
    มันเลยทำให้กูหลงมันอย่างหัวปักหัวปำ ฮ่าๆๆๆๆ
     
    ไอ้หมีเถื่อนนนน  กูรักมึงอย่างแรงงงงง
     
    ปล. ไม่กล้าเรียกชื่อ...มันเขินน่ะ( เขินไมวะ??)
    เลยเรียกไอ้หมีเถื่อน ฮ่าๆๆๆ
     
    อ๊ะ  แต่ไม่เคยลืมไฮด์นะ  ฮ๋าๆๆๆ
     
    อืมอืม  ก้อเรยมาบอกไว้ ว่า
     
    " ตอนนี้ กูกิ๊กกะ ไอ้หมีริวอยู่" ฮ่าๆๆๆๆๆ
    August 16

    และแล้วก้อผ่านวันที่ 3 ไปอย่างทรุดโทรม...

     
    วันที่ สาม สิงหา บางคนก้อรู้ บางคนก้อไม่รู้ว่า มันเป็นวันสำคัญยังไง
     
    เป็นวันที่ "เคยสำคัญ" ของเรา...
     
    เอ๊ะ...รึว่ายังสำคัญอยู่หว่า???
     
    เอาเป็นว่า...สี่ปีมานี่ ไม่ได้อวยพรวันเกิดให้เธอเลย
     
    และวันเกิดเรา เธอคงไม่ได้อวยพรด้วยเหมือนกัน
     
    เธอคงลืมไปแล้ว... แต่เราไม่ลืมหรอกนะ
     
    ไม่ว่ายังไง วันที่ สาม สิงหา ก้อเป็นวันสำคัญสำหรับเราเสมอ...
     
    เราคิดถึงเธอนะ... คิดถึงมาก...
     
    เราจินตนาการไม่ออกเลยว่า...เธอจะเปลี่ยนไปแค่ไหน? 
     
    แค่เธอใช้ชีวิตอย่างมั่นใจ และมีความสุข เราก้อดีใจ...
     
    เรารู้ว่าเธอเป็นคนอารมณ์ร้อน...เราก้ออยากจะเตือนเธอด้วยความห่วงใยว่า ใจเย็นๆนะ
     
    .......
     
    ทุกวันนี้ เราก้อยังเอา จดหมายที่เธอเคยส่งให้มาอ่านเป็นบางครั้ง
     
    มันทำให้เราคิดถึงเธอ...
     
    แต่เราเข้าใจว่า เรื่องของเรามันจบไปแล้ว
     
    เราก้อได้แต่ห่วงเธออยู่ห่างๆ
     
    เราเฝ้าแต่คิดถึงความทรงจำเก่าๆ
     
    เราอยากรักษาความทรงจำนี้ไว้...
     
    ถึงแม้ว่า มันจะไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกเลย...ก้อตาม...
     
    "เรารักเธอนะ"
     
    .................................................................
     
    วันที่เธอจากไป...หัวใจดั่งถูกกระชาก...เหลือเพียงซากหัวใจ...
     
    ฉันพร่ำบอกให้เธอรับรู้รัก... แต่เธอเงียบงันไร้คำตอบ...
     
    วันเวลาที่ผ่านพ้นไป..อยากให้หวนคืนกลับมาอีกครั้ง...
     
    อยากดึงชีวิตเธอกลับคืนมา...
     
    อยากบอกเธอทุกลมหายใจ...
     
    ทุกเวลานับแต่นี้ไป.. ฉันคงต้องทรมานเดียวดาย...
     
    ตราบวันสิ้นลม...
     
    พร้อมกับจมหัวใจ...
     
    ...................................................
     

    Yearning for something unchanging,
    people are weak....
    I was hurt that day we broke up
    and couldn’t even lie to cover it

    I wanna believe in love
    I received a good-bye
    The moment I caught it,
    freedom became loneliness
    I wanna believe in dream
    On the day I hold tight
    to my dream alone,
    I wanna believe in love again

    Wishing for something that changes,
    people are strong...
    I realized when I first met you
    that loneliness also has meaning

    I wanna believe in love
    I won’t give up anymore.
    Flickering moments
    longer than eternity
    I wanna believe in dream
    To be able to share
    even my dreams with you,
    I will grasp your pain

    Through the days until I reach that place
    and meet you by chance again
    In ”meetings” and “break-ups”
    No matter how much I’m tested... “once more”

    I wanna believe in love
    I won’t give up anymore.
    Flickering moments,
    longer than eternity
    I wanna believe in dream
    Even if we stray from our dreams
    and hurt each other
    I wanna believe in love again

     

    ////////////////////////////////

    July 24

    มีเรื่องมาเล่า... งานคณะอ่ะ

    วันที่ 18 และ 20 ที่ผ่านมา
    ที่คณะมีการจัดกิจกรรม
    ทั้งร้องเล่นเต้นรำ
    สนุกสนานกันไป
     
    แต่ดิชั้นต้องมานั่งเหงา คอย เฝ้าของ ในขณะที่เพื่อนๆไปกินข้าวกัน
    (คือ กูกินไปแล้วไง เลยว่าง)
    พอทำกิจกรรมเสร็จ
    น้อง freshy ปี1 ก้อพากันประกวดโฟล์ค ซอง
    คือว่า กูไม่รู้จักไง ฮ่าๆๆ กูเลยชิ่งกลับ ซะงั้น...
     
    วันที่ 20 ทำตัวเป็นผู้จัดการวง(เล็กๆ) 
    ที่เขาจะต้องไปโชว์เพลง Glamorous sky ของ Theme เรื่อง NANA
    เช้ามากูก้อมานั่ง ฟัง ปากหอย ปาก ปู นินทาชาวบ้าน
     
    พอเติ้ลมาถึง ก้อชวนกูไปเอา กีต้าร์ กะ เบส ที่ สาธิต ม.
    เสร็จ ก้อพากันไปแต่งหน้า แต่งตา เปลี่ยนชุด
    วุ้ยยยย ไตเติ้ล สุดเริ่ด ค่ะ  แล้ว น้องมีนที่น่ารักของเรา ก้อ... ซี้ดดดมากเค่อะ
    เหอเหอเหอ จาก J Punk  เป็น UK Punk เพราะนางมีน นี่แหละ 555+
     
    พอถึงเวลาแสดง ทุกคน stand by on stage จะร้องท่อนแรก
    ดนตรีไม่ดังซะงั้น
    แต่ มันส์มากกกก เราร้องตามซะเสียงแห้งไปเลย  ฮ่าๆๆๆ
    หะแม๋ๆๆๆๆ ก้อเป็นเพลงที่สุดที่รักแต่งซะอย่าง จะพลาดได้ไง ฮ่าๆๆๆ
     
    ไม่มีรูปให้ดูนะ เพราะว่า ไม่มีกล้อง
    อีกอย่าง มือถือกู กว่าจะจับ Focus ได้ ก้อปาเข้าไป 1/2 นาทีแล้ว
    model ยิ้มเหงือกแห้งเรยยยย ฮ่าๆๆๆ
     
    ..................................................
     
    วันนี้มี test ของวิชา Eng & Eng tour
    Eng มีทั้งหมดประมาณ 20 ข้อ  ทำไม่ได้ 2 ข้อ  นอกนั้นน่าจะผิดหมด โฮกกกกกกกกก  ~>๐<~
    ไม่ช่ายแระ  ก้อสอบฟังนี่หว่า... แต่ว่า นอกจาก2 ข้อที่ทำไม่ได้นั้น
    เรามั่นใจว่าถูก!!! (หักคะแนน....เง้อออ...)
     
    แระวิชาต่อมา ก้อเก็บคะแนน Eng tour
    ให้อ่าน paper ที่อ.ให้มา
    อ่านผิดอ่านถูก แต่สำเนียงดี อ.เลยบอกว่า " เยี่ยมมมม"
    (แต่ความจริง อ. ก้อชมมันทุกคนนั่นแหละ...เง้อออ...)
     
    วันสอบ เริ่มชัดเจนขึ้นทุกวันๆ กูยังไม่ได้แตะหนังสือเรย
    มีสอบวัน เสาร์- อาทิตย์ด้วยอ่ะ
    เรียนเสริมด้วยอ่ะ
     
    แล้วกูจะได้เที่ยว ช่วงที่เค้าหยุดกันมั้ยเนี่ยยย???
    เซ็งจิต
    ขอสอบก่อนก้อม่ะได้
    สอบทีหลัง ก้อม่ะได้
    เลื่อนวันสอบ ก้อม่ะได้
     
    ไรวะ???? วันหยุดแท้ๆ ต้องมานั่งเรียนด้วยเหรอเนี่ย?
    เซ็งง สาดดดดดดดดดดดดดดดดดด....!!!
     
    ...................................................
     
    วันเกิด พี่เบนซ์ วันที่ 20
    โทรไป Hap แต่เช้า...
    ยังสลึมสลืออยู่ เพิ่งตื่น ว่างั้น
    " พี่เบนซ์ วันนี้วันเกิด ขอให้มีความสุขนะคะ... มีความสุขตลอดไปเลยน้า"
    " อืออ ขอบใจนะ พิซซ่า..."
    กูงงเลย... "นี่...นะ ไม่ใช่พิซซ่าซะหน่อย"
    " เอ้ออ พิซซ่านี่มันนุชนี่หว่า ...คือ อากิ ช่ายมั้ย??"
    "อ่านะ ลืมกันเลยเหรอ? จำเสียงเค้าไม่ได้เหรอ?? TT^TT"
     
    มันน่าน้อยใจมั้ย? อืมมมม TT^TT
     
    .................................................
     
    วันนี้แค่นึ้ก่อนนะ
    เด๋ววันไหนว่างๆ มาอัพอีก
    (ได้ข่าวว่ามึงจะสอบแร้ว??) 5555+
     
    รักนะ..จุ๊บๆ
    (^3^)/~
     
     
    แม่น้ำสีดำที่แสนว่างเปล่า
    ((Kurokawa Aki))
    July 16

    ความจริงที่ค้นพบ

     
    "ยิ่งคนเราเติบโตมากขึ้นเท่าไหร่... เราก้อยิ่งสูญเสียสิ่งที่รักไปเท่านั้น"
     
    "ยิ่งคนเราเติบโตขึ้นมากเท่าไหร่... เวลาที่จะได้อยู่กับคนที่รักก้อลดน้อยลงเท่านั้น"
     
     
     
    ยิ่งโต ก้อยิ่งสูญเสีย...  ยิ่งไม่มีเวลาให้คนที่รัก
    ถึงแม้ว่าประสบการณ์ต่างๆอาจจะทำให้คนเข้มแข็งขึ้น
    แต่การจากลาเท่านั้นที่จะไม่เปลี่ยนแปลง...
     
    "ทุกอย่าง...กำลังจะเปลี่ยนไป...ใช่มั้ย??"
    เราต้องสูญเสียสิ่งมีค่าเหล่านั้นไป..ใช่มั้ย?
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    "มันน่าเศร้านะ"
     
     
     
     
     
    เศร้า...จนอยากจะตาย...!!!
     
     
     
    เพราะรักมาก...จนไม่อาจเผชิญกับวันที่จะต้องสูญเสียได้
     
     
     
    ถ้าวันนั้นมาถึง....  เราจะเป็นยังไงนะ??
    เราจะทำยังไง?? เพื่อให้มีชีวิตต่อไปได้...??
     
    มันคงจะ เหงา... เหว่ว้าน่าดู...
     
    เพราะว่ามีการ"เกิด"...จึงต้องมีการ"ดับ" สินะ
    เพื่อรักษาสมดุลของโลกที่แหลกเหลวใบนี้...
     
     
    ทุกคน ต้องสูญเสีย...
     
    ปวดใจจังน้า....
     
    เราคงอยู่ต่อไปไม่ได้หรอก...
     
    พระเจ้า... มารับผมไปทีเถิด...
    ก่อนที่ผมจะได้อยู่ดูการสูญเสีย..สิ่งที่รัก....
    ได้โปรด...เถิด...
    สิ่งที่ผมอยากสูญเสียไปตอนที่กำลังมีความสุขนี้...
    ได้โปรด...รับวิญญาณของผมไปด้วยเถิด....
     
     
     
     
     
    July 09

    วันนี้มาอัพรูป

    วันนี้มีรูปมาอวดด้วยแหละ  อิอิ
     
    ถ่ายเล่นๆ มือถือน่ะ
     
    ก้อไปดูเอาเองละกานเน้อออ..
     
    //////////////////////////////////////
     
    โอ๊ยยยยยยยยยยยย  ต้องเก็บเงินซะทีสิเนี่ยยย
     
    ก้ออยากได้มือถือใหม่อ่ะ
     
    แต่ก้อเสียดายเครื่องเก่าอ่ะนะ
     
    Sony Ericson Z610i
     
     
    ใครมีเงินมาให้ยืมทีเสะ  ฮืออๆๆๆ
     
    8600 บาท...
     
    ไม่มีใครให้ยืมเงิน ต้องเก็บเอง ซื้อเองดิ ถึงจาดีใจ
     
    แต่ว่า กว่าจาเก็บตังครบ เครื่องมันจาเหลือมั้ยอ่า???
     
    ตั้ง สาม เดือน ฮืออๆๆๆ TT^TT
     
    ต้องตั้งหน้าหาเงินซะแระกรู...
     
    งืมมมๆๆๆๆ
     
    ไปแระนะ
     
    บับบี~!!!!   (^-^)/~
     
     
     
     
     
    June 30

    อารายดีน้า...???

    ปวดหัวจัง...
    เหงาว่ะ...
    อาทิตย์ที่ผ่านมา มีเรื่องอะไรตั้งมากมาย
    แต่ไม่อยากเล่า...
    อาจจะเป็นเพราะคิดว่า เราคิดมากเกินไป...หรือเปล่า...
     
    ไม่มีใคร...ไม่มีอะไรทั้งนั้น...
     
    พอแล้ว...พอ...พอที
     
    เหนื่อย...
     
    ...................................................
     
    เบื่อ...
    เบื่อ
    เบื่อ
    เบื่อ
     
    ไม่อยากไปมหาลัยเลยยยย... TT^TT
    อยากอยู่บ้าน
    อยากเล่นเนท
    อยากนอนอ่านการ์ตูน
    นอนอ่านหนังสือ...
    นอนกลิ้งไปกลิ้งมา
    เง้อออ....
     
    อืมมม...
    ตอนนี้อยากได้มือถือใหม่
    แต่ก้อเสียดายเครื่องเก่าอะ
    ฮือๆๆๆๆ
     
    อยากได้ตังโว้ยยยยยยยยยยยยย~!!!!!!
    งืมมมๆๆๆๆ
     
    งานโคตรเยอะเรยย
    แต่ยังไม่ได้ทำ
    ใกล้รายงานแล้วด้วย
    ยังไม่ไปไหนเลยย...
    เศร้า ว่ะ
     
     
     
    ไปล่ะนะ
     
    ไม่มีไรอยากพูดอ่ะ
     
    เบื่อ   เหนื่อย
     
    พอแระ
     
     
     
    June 17

    มันเป็นไรนะ????


    วันนี้มาอัพเสปซล่ะ ฮ่าๆๆๆ
     
    อัพเรื่องไรดี
     
    วันนี้ก้อคุยกะพี่กิอีกแล้ว แหะๆๆ (#^-^#)
     
     
    คิดถึงไฮด์ว่ะ  ทำไรอยู่น้า...
     
    อยากฟังเพลง อยากดูคอนเสิร์ต อยาก....เยอะแยะไปหมด อืมมม
     
    ไปละ
     
    ไม่มีไรจาเล่า
     
    บายบาย
     
     
     
    ปล.  เปลืองเนื้อที่ซะงั้นน่ะ
     
    ฮ่าๆๆ
     
     
     
    June 12

    long time no see

     
     
    long time no see palm...
     
    now i have to hug her...
     
    >o<  mizz her  hahaha
     
    สิ่งที่ปาล์มซื้อมาฝาก...
     
    ...รองเท้า All star   convers
     
    ...เครื่องเล่นแผ่น Made in China    hahaha
     
    ...สมุดโน้ต สีเจ็บๆ
     
    ...ขนม  และ อื่นๆอีกมากมายยยย
     
    คิดฮอดหลายยย...
     
    ตอนนี้มีความสุขดี  และ ยังไปเรียนตามปกติ
     
    (ก้อเพิ่งเปิดมาอาทิตย์เดียวเองนี่นา  ฮ่าๆๆๆ)
     
    แต่วันนี้โดดไป สองวิชา  เพราะ ปวดท้องอย่างหนัก
     
    แต่กินยาก้อหายแร้นน
     
    เฮ้อออ... มะไหร่จามีแฟนว้า
     
    อยากทะเลาะกันเหมือนคนอื่นเค้า... แล้วยังงี้จาดีเหรอเนี่ยยยย???
     
    อืมมม... 
     
    ไปแระนะ 
     
     
    บายบาย
     
     
    จุ๊ฟๆๆๆ
    June 10

    to day take palm home!!!

    now i am in Suwannabumi air port.
     
    to take palm home.
     
    leave home at 18.30
     
    and arrive here 22.30
     
    mizz palm so much...
     
    but wait so long time sure, cause don't know the time palm has come...TT^TT
     
    don't be late na!!!
     
    ...........................................................
     
    i gotta go cause have nothing to talk w'a hahaha!!!
    May 16

    มันเรื่องอะไรกันนะ???

     
    มันเรื่องอะไรกันนะ???
     
    กับความรู้สึกนี้...
     
    มันเริ่มกลับมาอีกแล้วซินะ...
     
    ความรู้สึกโดดเดี่ยวแบบนี้..
     
    ความรู้สึกที่มืดมิด...สับสน...และวังเวง...
     
    ความรู้สึกที่อยากกรีดแขนตัวเองน่ะ...มันมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันน้า...
     
    ความรู้สึกที่ว่า...ไม่ใช่ว่าอยากตาย...
     
    แต่ก้อไม่ได้อยากจะอยู่...
     
    ไม่อยากตาย...แต่ก้อไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป..
     
    ไม่ใช่เหงา...แต่อาจจะน้อยใจ...น้อยใจใคร...เรื่องอะไร...ก้อไม่รู้...
     
    รู้สึกว่า จิตใจจะจม..ดิ่ง..ลึกลงไป...ลงไป...ไปยังที่ที่ลึกที่สุด
     
    ที่ที่มืดที่สุด...ที่ที่เงียบที่สุด... ไม่มีใคร...ไม่มีเสียง...ไม่มีแสง...ไม่มีหวัง...
     
    ความรู้สึกรัก..ความรู้สึก ห่วง...ความรู้สึกต่างๆ...มันหายไปไหน...
     
    สุดท้าย...ก้อไม่พัฒนาสักที...  "มันน่าเศร้านะ"
     
    ทำไมถึงเป็นแบบนี้ก้อไม่รู้...
     
    ทั้งๆที่ช่วงนี้ อะไรอะไรก้อไปได้ค่อนข้างดี...มั้ง...ฮ่ะๆๆ
     
    อยากกอด...ใครสักคน...หนาว..หัวใจ..
     
    หนาว..จนอาจจะคิดได้ว่า..หัวใจนี้ ด้านชาไปแล้ว...
     
    ทั้งๆที่ต่อหน้าคนอื่น เราก้อสามารถทำท่าร่าเริงได้..แนบเนียน...
     
    แต่ใจนี้...รู้สึกปวด..ลึกๆ....ทำไมกันนะ...
     
    ใครก้อได้... "โอบกอดผมที..."